แด่เธอที่รัก.....
posted on 09 Jan 2010 23:07 by parky-mickyต่อหน้ากุมีความสุข ร่าเริง ทุกอย่างเป็นปกติ แต่จริงๆแล้วมันยากที่จะทำใจได้ง่ายๆ พออยู่กะเพื่อนๆ กุก็ลืมเรื่องนี้ได้พักหนึ่ง แต่พอไม่มีคนอื่นอยู่ด้วยแล้ว กุก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม นั่งเล่น gmail กะตัวเอง ถามเองตอบเอง นั่งร้องไห้คนเดียว เปิดอ่าน chat log เก่าๆ บอกทุกๆคนว่ากุเข้มแข็ง ไม่เป็นไรแล้ว แต่จริงๆ แล้วมันไม่ใช่เลย มันยากมากจริงๆ ยากที่สุดในชีวิต กุไม่รู้ต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหน ถึงจะทำใจได้ กุยอมให้ไฟไหม้บ้านอีกล้านๆครั้ง ยอมเกิดมาตัวคนเดียวไม่มีญาติพี่น้องซะยังจะดีกว่าต้องมาเจอแบบนี้ น้องปราง พี่รักน้องที่สุดในชีวิต พี่ไว้ใจน้องที่สุด เวลาพี่ไม่มีคัยพี่ก็ยังมีน้องคอยพูดคุยให้คำปรึกษา ระบายความคิดต่างๆ เรานิสัยคล้ายๆกัน พูดคุยกันได้ทุกเรื่อง แต่ต่อไปนี้พี่จะไม่มีน้องอีกแล้ว พี่จะต้องเข้มแข็งและอยู่ให้ได้ สิบเก้าปีที่ผ่านมา พี่ไม่เสียใจเลยที่เราได้เป็นพี่น้องกัน พอไม่มีน้องแล้วชีวิตพี่ต้องเดินต่อไป เข้มแข็งต่อให้ได้ ถึงแม้ว่าช่วงแรกพี่จะต้องทรมานขนาดไหน เจ็บปวดมากเท่าใด แต่พี่จะอดทน เพื่อให้น้องสบายใจ พี่ขอโทษที่ทำให้น้องต้องเสียชีวิต มันเป็นเพราะพี่เอง ถึงแม้จะไม่มีใครโทษพี่ก็ตาม แต่ในใจพี่มันก็อดคิดอย่างงี้ไม่ได้ พี่รักแกนะปราง พี่รักแกมากที่สุด ทำไมวันนั้นคนที่ตายมันไม่เป็นพี่ซะเอง ทำไมแกไม่รอด ทำไม ทำไม ทำไม ทำไมพี่ย้อนอดีตไม่ได้ พี่ไม่น่าเอาแกมาเป็นเพื่อนเลย พี่ผิดเอง การที่ทำให้คนที่เรารักเสียใจ มันก็ที่สุดของความเสียใจแล้ว แต่นี่เรากลับเป็นคนที่ทำให้คนที่เรารักที่สุดต้องตายซะเอง มันไม่มีคำบรรยายจริงๆ พี่ไม่รู้จะทำยังงัยให้พี่ได้ใช้กรรมอย่างสาสม พี่ขอโทษนะปราง พี่ขอโทษ พี่รักปรางนะ พี่รักปรางมากที่สุด พี่รักปราง
เหลือเพียงความรัก ที่ไม่มีเธอแล้ว
คิดถึงเธอ มากมายเท่าไหร่ ก็ไม่มีวันได้พบเจอ
กลับมีเหลือเพียงตัวฉัน กับใจที่มันแทบสลาย
เธอทนทุกข์ใจ ทรมาน และต้องอ้างว้าง
ปวดร้าวมาเท่าไหร่ ฉันไม่เคยรู้เลย
เธอซ่อนน้ำตาไว้ข้างใน ไม่ให้ใครเห็น
เธอเข้มแข็งอย่างนั้น ทั้งหมดเพื่อฉัน
ฉันเพิ่งได้รับรู้ความจริงที่เป็น ที่เธอแอบเก็บไว้
ฉันเพิ่งรู้เมื่อวันที่เธอจากไป มันสายไป
เหลือเพียงความรัก ที่ไม่มีเธอแล้ว
คิดถึงเธอ มากมายเท่าไหร่ ก็ไม่มีวันได้พบเจอ
กลับมีเหลือเพียงตัวฉัน กับใจที่มันแทบสลาย
ใช้ชีวิตทุกวันที่มี เพื่อคิดถึงเธอตลอดไป
ฉันไม่เคยลืม สัมผัสนั้น ที่เธอกอดฉัน
และ พูดว่ารักกัน ทั้งชีวิตของเธอ
ฉันจำได้ดี คำสุดท้าย ที่ฉันได้ยิน
คือพรุ่งนี้ เจอกัน เราจะเจอกัน
ฉันเพิ่งรู้ว่ามันคือคำร่ำลา ที่เธอให้กับฉัน
และพรุ่งนี้ที่เธอสัญญาต่อกัน มันไม่มี
เหลือเพียงความรัก ที่ไม่มีเธอแล้ว
คิดถึงเธอ มากมายเท่าไหร่ ก็ไม่มีวันได้พบเจอ
กลับมีเหลือเพียงตัวฉัน กับใจที่มันแทบสลาย
ใช้ชีวิตทุกวันที่มี เพื่อคิดถึงเธอตลอดไป...
เพียงต้องการอยากเอ่ยคำลา กับเธอสักวินาที
ขอให้ฉันได้มองแววตา สุดท้ายของเธอคนดี
ยอมทั้งนั้น แค่เพียงให้ฉันได้กอดเธอเอาไว้ตรงนี้
จะย้ำเตือนกับเธอ ว่ารักเธอจน นาทีสุดท้าย
เสียงหัวใจ ร่ำร้องเท่าไหร่ เธอก็ไม่มีวันห้วนคืน
มีเพียงฉันที่บอบช้ำกับใจที่มันแทบสลาย
ใช้ชีวิตทุกวันที่มีเพื่อรักแค่เธอตลอดไป
RIP น้องปราง
edit @ 9 Jan 2010 23:11:31 by Parky Micky
edit @ 9 Jan 2010 23:14:10 by Parky Micky